تبليغاتX
مَـنهای من

گاهی وقـتا با یه قصه   میشه از عــــــــاشقی دم زد

میشه گریه ها رُ نشمرد، ریشه ی ِ بغض رُ قلم زد

 

بعضی وقـتــا  یه ترانه بیشتر از قصه می تونه

همه ی ِ نگفته هــــــام ُ  به حضورت برسونه

 

حتا  می تونه  یه واژه ، بیشتر از صدتا ترانه

عشق ُ معنــــــا کنه   مثل ِ غزلای ِ عاشقانه

 

کفــتری  که  بی بهونه  پر کشید   از آشیونه

با یه سوت - ساده - می فهمه وقثشه برگرده خونه

 

اینارُ  گفتم  بدونی  که دلــــــــــــم   هواتُ کرده

به خدا ، با یک اشــاره - یه اشاره -  برمی گرده

 

جز خودت هیچی نمی خوام، تو تموم خواسته هامی

اگـــــه  واژه هــــــــام  بهشته  تو گل ِ ترانه هامی

 

کاری کن که غم تمــــــــوم شه ، واسه شادی دوباره

از چشات هیچی نمی خوام؛ جز یه چشمک،یه اشاره

 

  بهمن هشتاد ُ پنج

+ نوشته شده در  بیست و نهم بهمن 1385ساعت 8:29 بعد از ظهر  توسط پوریاکلهر | 

رها  نمی شوم  چرا از این هوای ِ اِسترس

اسم تو یخ زد رو دلم،خورشید و بردار و بِرس!

 

که از نگاه ِ  قطبی ات به سر رسیده حوصله

تو این شبای مضطرب تموم نمیشه فاصله

 

نذار که داغونم کنه خاطره ی شکست ِ تو

در اوج بی قبیله گی ، رسیده ام به دست ِ تو

 

سهم من از نگاه ِ تو ، شبگریه های ماتمه

میراثم از آدمکا ، همین سکوت ِ  مبهمه

 

عزیز هم پرسه ی ِ من ، غم با دلم   هم قدمه

هرچی واسه ات زار بزنم - خدا وکیلی- باز کمه

 

اونچه که مونده واسه من همین صدای خستمه

نشونه ی ِ عاشقیام ، بال و پر ِ شکستمه

 

ته تموم جاده هام  بریدن و خستگیه

کجای سگدو زدن هام شبیه این زنده گیه

 

عزیز ِ بی عاطفه ام اینجوری پرپرم نکن

پیرهن ِ عشقم  تـنـتِ ...برهنه باورم نکن

 

رها نمیشم از دلت ، بدجوری تو طلسمتم

بازم  تو آخرین قمار،مبهوت و مات ِ اسمتم

 

حکایت ِ من و نفس ، داره  به آخر می رسه

باز داره  زودتر از خودم بوی مسافر می رسه

 

دریای ِ طوفانی  ِ دل ، حقیره پیش پای تو

کی دل به  دریا می زنه - شبیه من - برای تو

 

قصه تموم شد و  نشد  بشی  رفیق گریه هام

دست دلم ر ُ پس نزن نگو نگاتُ نمی خوام 

 

با اون چشای عسلی ، کام   من ُ  زهر نکن

یه لحظه با دلم بمون ، عشوه نیا ، قهر نکن

 

بیا و  یکبارم  شده من ُ  به سادگیم ببخش

رو دل ِ سر سپرده ام  دست نوازشی بکش

 

بهار هشتاد و پنج

مهرشهر

+ نوشته شده در  بیست و سوم بهمن 1385ساعت 8:25 بعد از ظهر  توسط پوریاکلهر | 
+ نوشته شده در  بیستم بهمن 1385ساعت 11:28 بعد از ظهر  توسط پوریاکلهر | 
 

من ِ شاعرم را از مَنهای ساده ام

مِنها کرده ای چرا؟

مگر نمی دانستی همین واژه های تیره و تکراری 

از صدقه سری همان من نیمه جان مانده برایم!

 

 

                                                                                 بر می گردم !

+ نوشته شده در  نوزدهم بهمن 1385ساعت 9:30 بعد از ظهر  توسط پوریاکلهر | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
درباره وبلاگ
... من به این حقیقت معتقدم که شعر ، برداشت هایی از زنده گی نیست بلکه یکسره خود زنده گی ست...
" احمد شاملو "

نوشته های پیشین
اسفند 1387
بهمن 1387
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
پیوندها
هیلا پارسا
دیار پری های ترس و تنهایی
سیاوش شاملو
من وتوبه چراغ وآب وآینه پیوستیم ونترسیدیم
الناز (یلدا) اسفندفرد
محمد ارثی زاد
روجاصداقتی
ایرج جنتی عطایی
مرا از من رها کن
مهردادسنجابی
عشق
سهیل پاشازاده
آتوساحصارکی
محمدعرب زاده
پیام سیستانی
علی اکبر رشیدی
رضاصحرایی
سیروس شاملو
ژیوار
فریادشیری
اصغر کرمشاهی
مهدی میرزایی
فراز لاری
حامد رحمتی
خودکار کم رنگ
کانون زرتشتیان
کانون دوستاران زرتشت
بهانه
تازه های ادبی
افسانه
بی چرا زندگان
سپیده
سیدعلی صالحی
یغماگلرویی
بهرام بیضایی
شهاب شاملو
برزو علی پور
عمران میری
سمیرا پیرزاده
سیمین کشاورز
بهزاد بهاری
ایلناز ربیعی
علی شهیب زادگان
مانی مقدم
محسن چالاک
احمد رشید بیگی
سمانه طالبی
سحرگرایی نژاد
مریم کلهر
آزاده بشارتی
هنگامه ی شاعر
مهدی معارف
ابو سعید مرضایی
محمود خلعتبری
منیژه رزاقی
محمدرضا کاظمی
اهورا
مرتضا حسینی مهر
تورج بخشایشی
رویا ابراهیمی
سورنا
صدیقه حسینی
مژگان ضحاکی
محمد حسین آسایش
مجید اسطیری
مریم سرچشمه
ادین
ساناز صفایی
حمید ناصحی
مهدی آذری
فردین عزیزنیا
ترانه مکرم
شهیار فنبری
شهرام مدبری
لیلا فرخ لقا
مصطفا توفیقی
ناما جعفری
وحید دانشمندی
سورنا
موسا شیرزایی
رضا راد
جلال اسفندیاری
سیدمسعود حسینی
كيا اميديان (كيانا)
مهتاب پازند
جليل صفربيگي
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM

طراح قالب

دیجیتال کیوان