![]() |
![]() |
|
|
گاهی وقـتا با یه قصه میشه از عــــــــاشقی دم زد میشه گریه ها رُ نشمرد، ریشه ی ِ بغض رُ قلم زد
بعضی وقـتــا یه ترانه بیشتر از قصه می تونه همه ی ِ نگفته هــــــام ُ به حضورت برسونه
حتا می تونه یه واژه ، بیشتر از صدتا ترانه عشق ُ معنــــــا کنه مثل ِ غزلای ِ عاشقانه
کفــتری که بی بهونه پر کشید از آشیونه با یه سوت - ساده - می فهمه وقثشه برگرده خونه
اینارُ گفتم بدونی که دلــــــــــــم هواتُ کرده به خدا ، با یک اشــاره - یه اشاره - برمی گرده
جز خودت هیچی نمی خوام، تو تموم خواسته هامی اگـــــه واژه هــــــــام بهشته تو گل ِ ترانه هامی
کاری کن که غم تمــــــــوم شه ، واسه شادی دوباره از چشات هیچی نمی خوام؛ جز یه چشمک،یه اشاره
بهمن هشتاد ُ پنج
|
|
+ نوشته شده در
بیست و نهم بهمن 1385ساعت 8:29 بعد از ظهر توسط پوریاکلهر |
|
|
رها نمی شوم چرا از این هوای ِ اِسترس اسم تو یخ زد رو دلم،خورشید و بردار و بِرس!
که از نگاه ِ قطبی ات به سر رسیده حوصله تو این شبای مضطرب تموم نمیشه فاصله
نذار که داغونم کنه خاطره ی شکست ِ تو در اوج بی قبیله گی ، رسیده ام به دست ِ تو
سهم من از نگاه ِ تو ، شبگریه های ماتمه میراثم از آدمکا ، همین سکوت ِ مبهمه
عزیز هم پرسه ی ِ من ، غم با دلم هم قدمه هرچی واسه ات زار بزنم - خدا وکیلی- باز کمه
اونچه که مونده واسه من همین صدای خستمه نشونه ی ِ عاشقیام ، بال و پر ِ شکستمه
ته تموم جاده هام بریدن و خستگیه کجای سگدو زدن هام شبیه این زنده گیه
عزیز ِ بی عاطفه ام اینجوری پرپرم نکن پیرهن ِ عشقم تـنـتِ ...برهنه باورم نکن
رها نمیشم از دلت ، بدجوری تو طلسمتم بازم تو آخرین قمار،مبهوت و مات ِ اسمتم
حکایت ِ من و نفس ، داره به آخر می رسه باز داره زودتر از خودم بوی مسافر می رسه
دریای ِ طوفانی ِ دل ، حقیره پیش پای تو کی دل به دریا می زنه - شبیه من - برای تو
قصه تموم شد و نشد بشی رفیق گریه هام دست دلم ر ُ پس نزن نگو نگاتُ نمی خوام
با اون چشای عسلی ، کام من ُ زهر نکن یه لحظه با دلم بمون ، عشوه نیا ، قهر نکن
بیا و یکبارم شده من ُ به سادگیم ببخش رو دل ِ سر سپرده ام دست نوازشی بکش
بهار هشتاد و پنج مهرشهر |
|
+ نوشته شده در
بیست و سوم بهمن 1385ساعت 8:25 بعد از ظهر توسط پوریاکلهر |
|
![]() |
|
+ نوشته شده در
بیستم بهمن 1385ساعت 11:28 بعد از ظهر توسط پوریاکلهر |
|
|
من ِ شاعرم را از مَنهای ساده ام مِنها کرده ای چرا؟ مگر نمی دانستی همین واژه های تیره و تکراری از صدقه سری همان من نیمه جان مانده برایم!
بر می گردم ! |
|
+ نوشته شده در
نوزدهم بهمن 1385ساعت 9:30 بعد از ظهر توسط پوریاکلهر |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
... من به این حقیقت معتقدم که شعر ، برداشت هایی از زنده گی نیست بلکه یکسره خود زنده گی ست...
" احمد شاملو " |
| نوشته های پیشین |
|
اسفند 1387 بهمن 1387 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 |
|
RSS
|