| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
من ماندم و ناچاری خشمی بی چهره - یا شبیه خطوط خشکینه ی لبخند - با دندانهای دوخته با زنجیر و تو بی خبر از دهان آهنپیچ من لبخندهایم را می شماری
رعد حضورم را چه می کنی؟ که فریادم را نقابی بر چهره نیست اردی بهشت ۸۶ .................................................................................................................................................... |
|
+ نوشته شده در
بیست و ششم مرداد 1386ساعت 7:45 بعد از ظهر توسط پوریاکلهر |
|
|
دور نشسته ای عاشق! و بی اعتنا به اعدام عاطفه - روی چارپایه ی تردید- می نگری
نزدیکتر سرطان ثانیه ، سکوت ام را - بر همان مدار خوره و خراش ِ « هدایت » - دایرهْ دایره می گرداند
مرا از سرگیجه ی ساعت نترسان هراسم نیست از سماع سمعی ساعت خاطره ها ابدی اند نزدیکتر میر غضب زمان گردن لحظه را از بیخ می زند نزدیکتر بیا تیر ۸۶ .................................................................................................................................................. به : دکتر ب . حجتیان پور هرگز مترجم خوبی نبوده ام در این غمسالی یکریز غبار برگرفته ای از لبخند.
سپاس را ترجمه ای نیست در قحطی قهقهه در خشکسالی خاطره های خودمانی.
می دانم / می دانم هرگز مترجم خوبی نبوده ام این از سپاس ساده ام پیداست آنهم از گریه هایم... اردی بهشت ۸۶ .................................................................................................................................................. |
|
+ نوشته شده در
پنجم مرداد 1386ساعت 8:25 بعد از ظهر توسط پوریاکلهر |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
... من به این حقیقت معتقدم که شعر ، برداشت هایی از زنده گی نیست بلکه یکسره خود زنده گی ست...
" احمد شاملو " |
| نوشته های پیشین |
|
اسفند 1387 بهمن 1387 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 |
|
RSS
|