| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
حد فاصل حوصله ی شور باران و کویر آینه ای از انجماد توهم کاشته اند که بوی سراب می دهد خاکی... خالی... خیالی... جیوه ساری از کهنه زخم چرکتاب بی قراری شکستن اش را سنگ می خواهم و سبب محبوس دامخانه ی بی قفل ام و قفس
تکه تکه غرورم ؛ سنگ تو ؛ بهانه تو ؛ سبب. .............................................................................................................................. مهر ۸۶
|
|
+ نوشته شده در
دوم آبان 1386ساعت 7:28 بعد از ظهر توسط پوریاکلهر |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
... من به این حقیقت معتقدم که شعر ، برداشت هایی از زنده گی نیست بلکه یکسره خود زنده گی ست...
" احمد شاملو " |
| نوشته های پیشین |
|
اسفند 1387 بهمن 1387 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 |
|
RSS
|